Φιλοσοφίες ενός φίλου…!

  • ΜΗΝ ΚΡΊΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΡΙΘΟΎΜΕ!! ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΖΥΓΑΡΙΑ ΠΟΥ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΊΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΖΥΓΑΡΙΑ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΚΡΙΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΣΚΛΗΡΟΙ ΚΑΙ ΑΔΥΣΏΠΗΤΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ ΟΤΑΝ ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΕΙΚΗΣ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ Ο ΘΕΟΣ ΠΡΟΣ ΕΜΑΣ ΑΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΣΦΑΛΜΑ!!

  • Τι ωφελεί το να συκοφαντήσουμε τον συνάνθρωπό μας ή το να παρουσιάσουμε το τυχόν σφάλμα του, έστω κι αν ακόμη είναι αληθινό; Αν το σκεφθούμε ώριμα, θα δούμε ότι αυτή η ενέργειά μας εξυπηρετεί μόνο την εμπάθεια μας

  • Όλοι έχουμε δοκιμάσει την πικρότητα και το φαρμάκι της συκοφαντίας. Κι αυτό γιατί άλλα κίνητρα είχαμε εμείς σε κάποια κίνηση μας και άλλα κίνητρα μας απέδωσαν οι άνθρωποι του περιβάλλοντός μας. Και συχνά μπορεί αυτοί να είναι και φίλοι μας ή συγγενείς μας ή και πνευματικοί αδελφοί μας, οπότε ο πόνος μας γίνεται μεγαλύτερος και περισσότερο απαράκλητος.

  • ΤΡΙΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΉΣΟΥΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ!! Α) ΥΠΟΜΟΝΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΣΤΙΓΜΗ ΓΙΑ ΝΑ ΔΡΑΣΟΥΝ. Β) ΣΟΦΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΞΕΦΥΓΕΙ!! Γ) ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΓΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΙΑ ΠΟΥ ΠΗΡΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ!!

  • ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΓΏΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΑΠΟΥΝ!! ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ!!

  • Αληθινός φίλος είναι αυτός που έρχεται όταν ο υπόλοιπος κόσμος φεύγει…

  • Αγάπη είναι να δίνεις χωρίς να ζητήσει. Να απαρνήσαι για να μην του/της λείψει αυτό που θέλει. Να προσφέρεις χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα. Να συγχωρείς πριν κάνει το λάθος. Να έχεις το σθένος να μην τον/την ξαναδείς ποτέ αν έτσι θα είναι καλύτερο για εκείνον/εκείνη

  • ΔΥΟ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΘΗΚΑΝ ΠΟΛΥ Ή ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΖΗΣΑΝ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΓΑΠΗΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΦΙΛΟΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΩΣ Ο ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ Α Κ Ο Μ Α ΘΥΜΑΤΑΙ.

  • ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΣΕ ΠΟΥΛΆΝΕ ΣΟΥ ΦΈΡΟΝΤΑΙ ΜΕΤΆ, ΛΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΩΣΕΣ ΕΣΥ!!

  • Υπάρχει στιγμή που μέσα στο μυαλό μας, τα προσωπικά μας σφάλματα «πάνε» περίπατο, είναι η στιγμή που νιώθουμε οι απόλυτοι κριτές του κόσμου! Όχι όμως και του εαυτού μας! Είναι φοβερά υποκριτικό να «μαστιγώνουμε» με τις κρίσεις και τις επικρίσεις μας τους άλλους, την ίδια στιγμή που κι εμείς δεν διάγουμε βίο «αγίου» σ’ αυτόν τον πλανήτη. Είναι εξαιρετικά απάνθρωπο να κοιτάζουμε περιφρονητικά τον διπλανό μας για τα σφάλματα και τις επιλογές του, όταν κι εμείς οι ίδιοι κάνουμε λάθη, για τα οποία μάλιστα επιζητούμε την επιείκεια των γύρω μας. Την ρήση «μην κρίνεις, για να μην κριθείς», φαίνεται να την αγνοούμε παντελώς!

  • Εάν αισθάνεσαι ότι κάτι είναι λάθος … Άπλα ΜΗΝ ΤΟ κάνεις.Όταν το συναίσθημά σου, σου δείχνει ότι κάτι είναι λάθος, το πιο πιθανό είναι πως πράγματι είναι λάθος. Όσο ελκυστικό κι αν φαίνεται στο μυαλό μια απόφαση ή ένας δρόμος, μην ξεχνάμε ότι το μυαλό μπορεί να ξεγελαστεί πολύ πιο εύκολα από την καρδιά μας.

  • Είναι μεγάλη ευτυχία να μπορείς να δίνεις ευτυχία στους άλλους!!Η μοιρασμένη λύπη είναι μισή λύπη , αλλά η ευτυχία όταν μοιράζεται, διπλασιάζεται. Αν θέλεις να νιώσεις πλούσιος , απλώς μέτρησε όλα τα πράγματα που έχεις που τα χρήματα δεν μπορούν να αγοράσουν .Το Σήμερα είναι ένα δώρο….ας μάθουμε να είμαστε ευτυχισμένοι με αυτά που ήδη έχουμε και να λέμε κάθε μέρα ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΕ ΜΟΥ!!καλό ξημέρωμα σε όλους!!!!

  • Όσα σου λένε οι άλλοι πάνω στον θυμό, μην τα ξεχνάς.Είναι η πραγματική τους άποψη..

  • Οι πιο αληθiνες απαντήσεις είναι αυτές που δίνονται όταν κοιτάς τον άλλον στα μάτια.. Οι υπόλοιπες άπλα δεν έχουν σημασία..

  • Μην προσπαθείς να καλύψεις τα λάθη σου με λόγια…Κάλυψε τα με πράξεις….!!

  • Την μοίρα μας δεν την ορίζει η τύχη τελικά..αλλά οι επιλογές μας..

  • Άλλο ευγένεια και άλλο σεβασμός… Την ευγένεια να την δίνεις παντού, τον σεβασμό εκεί που αξίζει…..
  • Εγώ υποστηρίζω τους τυφλούς..Γιατί είναι οι μόνοι που κρίνουνχαρακτήρα και όχι εμφάνιση!!

  • Το να προχωράς στη ζωή σου δεν σημαίνει πως ξεχνάς…Σημαίνει απλά ότι έχεις αποδεχτεί ότι έγινε…

  • Δεν μπορείς να αλλάξεις αυτό που αρνείσαι να αντιμετωπίσεις.
  • Υπάρχουν πράγματα που λέγονται μα δε γίνονται. Αυτά είναι οι υποσχέσεις. Και υπάρχουν πράγματα που γίνονται αλλά δεν πρέπει να λέγονται. Αυτά είναι οι καλές πράξεις.

  • Υπάρχουν άνθρωποι στην ζωή μας που έρχονται για κάποιο λόγο ή για κάποια εποχή της ζωής μας. Αυτοί που έρχονται για κάποιο λόγο χάνονται γρήγορα , έτσι ξαφνικά όπως ήρθαν γιατί ο σκοπός τους ήταν να μας κάνουν να προχωρήσουμε. Αυτοί που έρχονται για μια εποχή , μένουν για λίγο κοντά μας και μας βοηθούν να εξελιχθουμε και να ωριμάσουμε…

  • Τυφλοί δεν είναι οι άνθρωποι που δεν μπορούν να δούνε.Τυφλοί είναι αυτοί που βλέπουνε κι όμως αδιαφορούν…
  • ΟΤΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΑ ΒΡΕΙ ΠΡΩΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ, ΕΦΟΣΟΝ ΕΧΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΒΕΒΑΙΑ ΠΥΞΙΔΑ ΤΟΥ ΤΟ ΘΕΟ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΚΑΘΟΔΗΓΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ, ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΤΟΤΕ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΝΟΉΣΕΙ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ!!
  • Το δέντρο το αναγνωρίζεις από τους καρπούς του…Τον άνθρωπο από τις πράξεις του…Οι καλές πράξεις πότε δεν χάνονται.!!Αυτός που σπέρνει ευγένεια…. Θερίζει φιλία!!Αυτός που φυτεύει καλοσύνη…. Μαζεύει αγάπη!!

  • ΚΆΘΟΜΑΙ ΚΑΙ ΣΚΈΦΤΟΜΑΙ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΞΙΖΕΙ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΟ ΣΤΗΝ ΖΩΗ…ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΓΩ……ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ….ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.Η ΥΓΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΩΡΟ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ…..ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ,ΑΡΓΑ Η ΓΡΗΓΟΡΑ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ…ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΡΘΟΥΝ…..ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΓΙ΄ ΑΥΤΟ..ΑΝ ΣΥΝΗΔΗΤΟΠΟΙΟΥΣΑΜΕ ΠΩΣ ΜΙΚΡΗ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ…

  • …ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΨΑΞΕΙΣ ΚΑΤΙ ΤΕΛΕΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ……ΓΙΑΤΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙΣ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ……..ΑΓΑΠΗΣΕ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟ Κ ΚΑΝ’ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ…
  • ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΩΣ ΕΙΧΑΜΕ ΜΙΑ ΑΣΧΗΜΗ ΜΕΡΑ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΑΣΧΗΜΗ ΖΩΗ…

  • Τα λάθη πρέπει να διορθώνονται όχι να επαναλαμβάνονται!!!

  • «Η καλοσύνη είναι η γλώσσα την οποία ο κουφός μπορεί να ακούσει και ο τυφλός μπορεί να δει».

  • Μην αφήνεις την αγάπη να χαθεί. Είναι ένα απίστευτο δώρο. Μου αρέσει να σκέφτομαι ότι την ημέρα που γεννήθηκες, ο κόσμος σού δόθηκε σαν δώρο. Με τρομάζει το γεγονός ότι ελάχιστοι άνθρωποι έλυσαν ακόμη και την κορδέλα! Σκίσε το χαρτί! Άνοιξε το κουτί! Είναι γεμάτο με αγάπη και μαγεία και ζωή και χαρά και θαύματα και πόνο και δάκρυα. Όλα αυτά είναι δώρα για σένα, επειδή είσαι άνθρωπος. Όχι μόνο τα χαρούμενα – «Θέλω να είμαι πάντοτε ευτυχισμένος» – αλλά και ο πόνος και τα δάκρυα. Πολλή μαγεία, πολλά θαύματα, πολλή σύγχυση. Όμως αυτό σημαίνει ζωή. Και είναι τόσο συναρπαστική! Άνοιξε το κουτί και ποτέ δε θα πλήξεις…
  • Όλοι μας έχουμε πάντα μία σκέψη που μας βασανίζει. Είτε αυτή αφορά τη δουλειά, είτε τα οικονομικά , είτε την σχέση ή ακόμη και το βάρος μας. Αντί να εστιάζετε σε αυτή, καλό θα ήταν να σκέφτεστε ότι είστε ευγνώμονες για όλα όσα έχετε ήδη και ότι θα μπορούσανε να είναι χειρότερα τα πράγματα. Αυτό φυσικά δεν θα λύσει άμεσα το πρόβλημά σας, αλλά θα σας δώσει αυτοπεποίθηση και κίνητρα για να το αντιμετωπίσετε.

  • Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΡΩΤΑΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΝ ΘΑ ΔΕΧΤΕΙ ΤΗ ΖΩΗ. ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΕΠΙΛΟΓΗ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΔΕΧΤΕΙΣ. Η ΜΟΝΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΩΣ!!

  • ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΧΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ , ΓΙ ΑΥΤΟ ΑΣ ΤΗΝ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΜΕ ΟΣΟ ΚΡΑΤΑ ΚΙ ΑΣ ΜΗΝ ΤΗΝ ΣΠΑΤΑΛΑΜΕ ΑΣΚΟΠΑ!!

  • Υπάρχουν κι αυτοί οι αχάριστοι άνθρωποι που αντί να εκτιμήσουν τα 9 πράγματα που έκανες γι’αυτούς, θα σταθούν στο 10ο που απλά αμέλησες..

  • Οι ψεύτικοι φίλοι πιστεύουν στις φήμες και στους κανόνες .. ενώ οι αληθινοί Εσένα ..Λίγοι και καλοί ..

  • Το να έχεις ένα μέρος για να κοιμηθείς λέγεται «ΣΠΙΤΙ»…Το να έχεις κάποιον να νοιάζεσαι και να τον αγαπάς λέγεται «ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ»… Το να τα έχεις και τα δύο λέγεται «ΕΥΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ»….!!!!

  • Ακούστε τον άλλον ακόμα και αν καταλαβαίνετε πως λέει ψέματα….Στο «τι» λέει θα βρείτε τα χαμένα όνειρα του…και στο »γιατί» την αλήθεια που κρύβει..

  • Είναι ωραίο να προχωρείς στο δρόμο της αρετής, άσχημο όμως να μένεις στα μισά του δρόμου.

  • Η αγάπη είναι ένα επίτευγμα που προϋποθέτει έναν πολύ δύσκολο και επώδυνο αγώνα του ανθρώπου ενάντια στο Εγώ του.

  • Ο μεγαλύτερος αντίπαλος μιας σχέσης είναι τα σενάρια που φτιάχνει το μυαλό ..!!
  • ΟΠΟΙΟΣ ΑΛΗΘΙΝΑ ΑΓΑΠΑΕΙ ΚΑΠΟΙA ΠΡΟΣΩΠΑ, ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΈΠΕΙ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΠΟΥ ΘΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΧΑΛΑΣΕΙ ΤΗΝ ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΓΑΠΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΆΕΙ!!

  • Στην βροχη της θλιψης θυμησου το χιουμορ σαν ομπρελα…δεν σταματαει την βροχη αλλα σε βοηθαει να προχωρησεις

  • Οι άνθρωποι αναζητούν ένα φάρμακο στη μοναξιά τους. Ερωτεύονται, παντρεύονται, κάνουν παιδιά, γίνονται ιεραπόστολοι, αναχωρούν σε κοινόβια, ή και σε μοναχικά κελιά… συσσωματώνονται σε συλλόγους, σε ομάδες, σε παρέες, δένονται με φίλους, αφιερώνονται σε ένα υψηλό στόχο, εγγράφονται σε ένα κόμμα, προσφέρουν κοινωνικό έργο, κάνουν ψυχανάλυση, βρίσκουν εναν εξομολογητή. Ολα αυτά, και άλλα πολλά, γλυκά παυσίπονα στη μοναξιά της υπάρξεως. Ομως, δεν είναι φάρμακα ίασης.Για μένα, το φάρμακο στην υπαρξιακή μοναξιά βρίσκεται έξω από το εγώ. Να μπορέσεις μια μέρα να βρεις έναν άνθρωπο, που να αξίζει να του πεις: Δες με, όπως είμαι, μπορείς να γίνεις ο καθρεφτης της συνείδησής μου; Και αυτός να σε δεί. Να αντέξει στη θέα. Και να μη φύγει ποτέ από κοντά σου. Εύχομαι σε όλους, όταν τον βρούν, να μην δειλιάσουν και να μην τον αφήσουν να προσπεράσει…

  • ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΣΚΛΗΡΗ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ?? ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΑΓΑΠΟΥΝ?? ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΙΣΟΠΕΔΩΝΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΟ ΚΑΙ ΑΓΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΜΑΥΡΩΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΚΑΚΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟ- ΚΡΙΣΗ?? ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΕΜΑΘΑΝ ΝΑ ΑΓΑΠΟΥΝ ΣΩΣΤΑ!! ΔΕΝ ΕΜΑΘΑΝ ΝΑ ΔΙΝΟΥΝ ΑΓΑΠΗ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΠΗΡΑΝ ΠΟΤΕ ΣΩΣΤΗ ΑΓΑΠΗ!! ΚΑΙ ΑΝ Η ΑΓΑΠΗ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΟΥ ΠΗΡΑΝ ΗΤΑΝ ΚΤΗΤΙΚΉ ΠΑΛΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΜΑΘΕ ΝΑ ΑΓΑΠΟΥΝ ΣΩΣΤΑ!! ΚΡΙΜΑ!!!

  • Κάποιοι νοιάζονται,μερικοί εκτιμούν,μα λίγοι αγαπούν!
  • ΔΕΝ θα βγάζαμε τόσα απωθημένα… αν στη ζωή μας είχαμε περισσότερο θάρρος και λιγότερο εγωισμό!

  • Συγχωρείς τα λάθη τους γιατί τους αγαπάς αλλά περιμένουν το δικό σου για να βρουν αφορμή να σε κατηγορήσουν και να φύγουν. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που δεν αξίζουν…

  • Δεν πρέπει να φοβάσαι τις δυσκολίες της ζωής…Υπάρχουν για να υπερνικηθούν, να σε δοκιμάσουν, να προσπαθήσεις, να τις βελτιώσεις.
  • Τα πιο όμορφα λουλούδια μεγαλώνουν μετά από σκληρούς χειμώνες.

  • Πρέπει να προσέχουμε πως φερόμαστε στους ανθρώπουςγιατί ξερετε η ζωη εχει τη τάση να επιστρέφει…συμπεριφορές..!!!!.

  • Η ύπαρξη μας είναι το αποτέλεσμα των σκέψεων μας… Ό,τι σκεφτόμαστε γινόμαστε!
  • Να εύχεσαι να συμβεί ό,τι είναι καλύτερο για σένα και όχι αυτο που θέλεις. Πολλές φορές αυτό που θέλεις, δεν είναι το καλύτερο για σένα.

  • Πόσο μεγάλο λάθος κάνουμε εμείς οι ανθρώποι,χρειαζόμαστε τηλεσκόπιο για να δούμε τα αστέρια που είναι μακριά και δεν βλέπουμε αυτά που πραγματικά είναι δίπλα μας και μας φωτίζουν…

  • Μην επιλέγεις ανθρώπους που σε αγαπούν αλλά ανθρώπους που σε κάνουν να αγαπήσεις κυρίως εσύ τον εαυτό σου.

  • Τον άνθρωπο που σου ξεκλειδώνει την ψυχή και το μυαλό, και σου βγάζει τον πραγματικό εαυτό σου , γι’αυτό που είσαι και δεν το έχεις ανακαλύψει πριν σου κάνει το ξεκλείδωμα …να τον λατρέψεις.!!


Advertisements

Αγγίζω, σημαίνει υπάρχω…

Τη στιγμή που κανείς δεν θέλει να είναι μόνος, τη στιγμή που ο καθένας μας αισθάνεται την ανάγκη να συντροφεύεται, κάτι που μπορεί να μας φέρει κοντά μοιάζει ώρες ώρες απειλητικό.
Το άγγιγμα. Αυτή η κίνηση εγγύτητας και συντροφιάς, η σιωπηλή δήλωση συγκατάβασης, νοιαξίματος και φροντίδας φαίνεται να είναι ριψοκίνδυνη ακόμα και για τους πιο τολμηρούς.
Κάποτε μου είπε μια νεαρή κοπέλα, πως όταν αγκαλιάζω τη μητέρα μου ή το σύντροφό μου αισθάνομαι κάτι να συμβαίνει μέσα μου. Σαν κάτι να κινείται. Απροσδιόριστο, άπιαστο αλλά ονειρικό.
Τη στιγμή που βλέπουμε πως οι λέξεις που λέμε δεν συμβαδίζουν με τα μη λεκτικά μηνύματα που στέλνουμε, αντιλαμβανόμαστε ωστόσο πως το άγγιγμα συνηγορεί στο ευ ζην, μεταδίδει μηνύματα, ασκεί ουσιαστική επίδραση στην επικοινωνία και στις σχέσεις.
Το άγγιγμα, από τη στιγμή που γεννιόμαστε αποτελεί τη μοναδική ευκαιρία επικοινωνίας και έκφρασης. Έρευνες αποδεικνύουν πια χωρίς αντίρρηση πως το άγγιγμα μεταξύ του βρέφους και της μητέρας του δεν αποτελεί μόνο μια απαραίτητη συνθήκη εδραίωσης ενός ασφαλούς δεσμού, αλλά πολύ περισσότερο το άγγιγμα από μόνο του είναι θεραπευτικό. Ναι με τη στενή σημασία του όρου.
Άλλωστε θεραπεία τι σημαίνει; Η θεραπεία προκύπτει από το θερμός και το άπτω, συνεπώς δεν είναι τίποτα άλλο από ένα ζεστό άγγιγμα. Και όσο συνδέουμε τη θεραπεία με την ιατρική τόσο ανακαλούμε εικόνες γιατρών να φορούν γάντια, μάσκες και οτιδήποτε άλλο προστατεύει από την επικινδυνότητα του αγγίγματος. Θα σκεφτεί κανείς πως η προστασία είναι ζητούμενο, αλλά τη στιγμή της οδύνης, του πόνου, της μοναξιάς τι είναι αυτό που θα κάνει ανακουφίσει;
Τα χέρια μπλέκονται, τα ακροδάχτυλα παιχνιδίζουν, οι παλάμες παλεύουν για το ποια θα επικρατήσει. Κρύβονται σε μια διάσταση τόσο προσωπική που αν τολμήσεις να την ψηλαφίσεις, έχασες. Κορμιά που λαχταρούν να αγγιχτούν, σάρκες που εκλιπαρούν να τις δαμάσεις. Χείλη διψασμένα για ένα άλλο ζευγάρι, αυτό που όταν το γευτείς, δεν θα’ ναι ξένο, θα ‘ναι γνώριμο, ή θα επιτρέψει να συστηθείτε μαζί σε μια καινούργια εμπειρία, αυτή της απόλυτης προσμονής. Της προσμονής για την ιδέα της απελευθέρωσης από κάθε τι που σε κρατάει πίσω, βάζοντας όρια που μόνο ο νους ελέγχει.
Αγγίζω σημαίνει έρχομαι κοντά. Σημαίνει γνωρίζω κάτι νέο, από μια άλλη διάσταση στην οποία ο φόβος ξεμακραίνει. Αγγίζω σημαίνει, σταματώ να βάζω όρια σε αυτό που γινόμαστε μαζί. Αγγίζω σημαίνει παρατάω τις ανησυχίες και γυμνός από κάθε αμφιβολία αφήνομαι. Όχι μόνο αφήνομαι σε σένα, αλλά αφήνομαι να με γνωρίσω καλύτερα. Αφήνομαι να μάθω πως μονάχος μου στερώ τη δύναμη της εγγύτητας. Αφήνομαι να ζήσω πλάι σου, έστω για μια στιγμή, δίχως ενοχές.
Άλλωστε, σχεδόν αντανακλαστικά έρχονται οι δεύτερες σκέψεις, που σαν δαιμόνια στέκουν έτοιμες να υψώσουν το δάχτυλο και σαν τη δασκάλα στο δημοτικό να σε μαλώσουν, γιατί επέτρεψες στον εαυτό σου να νιώσει πως είναι να μην είσαι μόνος.
Αγγίζω ένα βιβλίο και πριν το ξεφυλλίσω, νιώθω να διάβασα ήδη τον πρόλογό του. Κλείνω τα μάτια και αγγίζω ένα ρούχο και αισθάνομαι σαν να είναι έτοιμο να μου καλύψει μια ανάγκη που ποτέ πριν δεν είχα σκεφτεί, αλλά μόλις τη συνειδητοποίησα, κατάλαβα πως το κενό της ήταν ήδη εκεί.
Αγγίζω το σημείο που πονάω, για να επικοινωνήσω τη δυσφορία μου. Αγγίζω για να δηλώσω τη συμπαράστασή μου, τη συμπόνοια μου. Αγγίζω για να δείξω πως είμαι παρών. Αγγίζω σαν να μην χρειάζεται να συλλαβίσω ούτε μια λέξη ή αγγίζω επειδή δεν έχω λέξη να πω. Αγγίζω γιατί φοβάμαι να μιλήσω και έτσι σιγουρεύομαι πως θα καταλάβεις το μήνυμά μου. Αγγίζω γιατί διστάζω να σε κοιτάξω στα μάτια.
Σε αγγίζω και όσο πιο δυνατό είναι το άγγιγμά μου, τόσο δυνατότερο είναι αυτό που νιώθω για σένα. Έτσι θέλω να καταλάβεις.
Όχι το άγγιγμα δεν υποκαθιστά τις λέξεις, ούτε είναι εκεί να υπονοήσει αυτά που θέλω να σου πω. Δεν είναι εκεί για να δώσει ήχο στα λόγια μου. Κάνει όμως θόρυβο. Εκκωφαντικό, όχι δυσάρεστο, αλλά δυνατό. Τόσο που δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω του. Μου επιτρέπει να γίνω σαφής, όσο σαφής νομίζω πως είμαι.
Σε αγγίζω και μαγικά το σώμα μου συνηγορεί στην ευεργετική διάσταση αυτής της στιγμής. Οι καρδιακοί παλμοί πέφτουν, εκκρίνεται ωκυτοκίνη, και οι ορμόνες του στρες μειώνονται.
Μια αγκαλιά από μόνη της είναι ευεργετική. Και αυτός που αγκαλιάζεται βιώνει ακριβώς τις ίδιες ευεργετικές ιδιότητες από αυτόν που αγκαλιάζει. Σαν να γίνεται δίκαιη μοιρασιά στο παιχνίδι. Δεν θα χάσεις, γιατί νικητής δεν υπάρχει. Και όσο το σκέφτομαι καλύτερα, δεν υπάρχει καν παιχνίδι. Όχι, δεν είναι παιχνίδι. Είναι ευκαιρία.
Και αν σκεφτεί κανείς, πως όσο είμαστε παιδιά αγγίζουμε και μας αγγίζουν περισσότερο, μάλλον κάτι πάει στραβά όσο μεγαλώνουμε.
Ναι, τα ξέρω αυτά για τους κοινωνικούς κανόνες, ή τις οδηγίες περί καλής συμπεριφοράς. Ξέρω επίσης πως το πολιτισμικό πλαίσιο μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποθαρρυντικό για το άγγιγμα. Το άγγιγμα όμως μπορεί να γίνει ο κοινωνός σου, αυτό που θα βοηθήσει να μεταδώσεις ενσυναίσθηση, συμπόνια, παρηγοριά, ενθάρρυνση, υποστήριξη, φροντίδα, αγάπη. Και δεν φτάνει μόνο να τα νιώθεις, χρειάζεται να τα επικοινωνείς.
Βασίλειος Ν. Κιοσσές, Ψυχολόγος – Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Προτεινόμενη Βιβλιογραφία
Jones, T. & Glover, L. (2014). Exploring the Psychological Processes Underlying Touch: Lessons from the Alexander Technique. Clinical Psychology & Psychotherapy. V. 21 (2), p. 140–153.

Η σημασία της ζεστής αγκαλιάς για τον καθένα…

Το φυσικό άγγιγμα και οι αγκαλιές είναι από τα ομορφότερα πράγματα που μπορεί να συμβούν σε έναν άνθρωπο, σε κάθε ηλικία και επηρεάζουν τη διάθεση, την ψυχική αλλά και τη σωματική του υγεία.
Τι συμβαίνει όταν κάποιος δεν έχει αρκετές αγκαλιές στη ζωή του; Επιστημονικές έρευνες σχετικά με τη σημασία της αγκαλιάς έχουν δείξει ότι τα ζώα που δεν είχαν αρκετή φυσική επαφή και ‘αγκάλιασμα’ με το είδος τους επιδείκνυαν επιθετική συμπεριφορά.
Αλλά και τα παιδιά που έχουν στερηθεί τη μητρική αγκαλιά –και όχι μόνο- κινδυνεύουν να έχουν περισσότερα προβλήματα στη συμπεριφορά, το συναίσθημα και την κοινωνική ζωή καθώς μεγαλώνουν. Παιδιά που μεγάλωσαν σε ορφανοτροφεία με καλές συνθήκες (καθαριότητα, φαγητό, και καλυμμένες βασικές ανάγκες), είχαν ψυχοκινητική καθυστέρηση, επειδή δεν είχαν αγκαλιές και συναισθηματικό δέσιμο με τα άτομα που τα φρόντιζαν.
Οι λόγοι που χρειαζόμαστε μια καλή αγκαλιά
Καταρχήν, το αγκάλιασμα δείχνει συναισθηματικό δέσιμο, νοιάξιμο, ψυχική εγγύτητα και ζεστασιά. Ποιος δε θέλει μια τέτοια θετική νότα στην καθημερινότητά του; Τώρα τα επιστημονικά ερευνητικά δεδομένα μας δείχνουν ότι οι αγκαλιές κάνουν καλό στην ψυχική και τη σωματική υγεία μας!
  
Το αγκάλιασμα μας κάνει να αισθανόμαστε όμορφα
Το θετικό συναίσθημα που συνοδεύει το αγκάλιασμα έρχεται από βαθιά μέσα μας, επειδή με την αγκαλιά εκκρίνονται ωκυτοκίνες, μια φυσική ορμόνη του οργανισμού που συνδέεται με το συναισθηματικό δέσιμο, τη σιγουριά και την ασφάλεια σε μια σχέση.
Αυτό σημαίνει ότι ο ανθρώπινος οργανισμός βιολογικά είναι φτιαγμένος να ‘δένεται’ με άλλους ανθρώπους.
  
Τα μωρά που έχουν πάρει πολλές αγκαλιές μεγαλώνοντας γίνονται λιγότερο στρεσαρισμένοι ενήλικες
«Μην πάρεις αγκαλιά το μωρό που κλαίει, θα το κακομάθεις!» είναι μια συχνή παραίνεση προς νέους γονείς. ΛΑΘΟΣ!!! Τα μωρά χρειάζονται την αγκαλιά του γονιού για να ηρεμήσουν, να αισθανθούν σιγουριά και ασφάλεια και να μεγαλώσουν και να γίνουν γερά παιδιά και ενήλικες.
Πρόσφατη έρευνα στο πανεπιστήμιο των ΗΠΑ Emory έδειξε ότι τόσο στα ποντικάκια όσο και στους ανθρώπους, η αφή και το αγκάλιασμα ήδη από τη μικρή ηλικία είναι πολύ σημαντικά για τη μείωση του στρες. Έτσι, τα μωρά που οι γονείς τους τα παρηγορούν με αγκαλίτσα, μεγαλώνοντας γίνονται ενήλικες που στρεσάρονται και αγχώνονται λιγότερο.
Το αγκάλιασμα μειώνει το στρες
Μια ζεστή αγκαλιά μπορεί να μειώσει την κορτιζόλη, την ορμόνη του στρες που παράγεται στο σώμα όταν το άτομο αισθάνεται πιεσμένο και στρεσαρισμένο.
Το αγκάλιασμα προκαλεί χαλάρωση στο σώμα και στέλνει μηνύματα ηρεμίας στον εγκέφαλο, που με τη σειρά του τα μεταδίδει σε άλλα σημεία του σώματος, με αποτέλεσμα να μειώνεται το στρες, το άγχος, η αίσθηση της πίεσης και να αυξάνεται η ηρεμία του ατόμου.
Το αγκάλιασμα μειώνει την αρτηριακή πίεση
Το έντονο στρες συνδέεται και με υψηλή αρτηριακή πίεση. Όταν κανείς μειώνει το στρες του, στέλνει μήνυμα χαλάρωσης στο νευρικό του σύστημα και ταυτόχρονα μειώνει και την αρτηριακή του πίεση.
Επίσης, η αίσθηση της αφής στο δέρμα ενεργοποιεί τα κύτταρα της πίεσης, που στέλνουν μήνυμα χαλάρωσης στην περιοχή του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνη για τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.
Το αγκάλιασμα κάνει καλό στην καρδιά
Εκτός που το αγκάλιασμα κάνει ψυχολογικά καλό στην καρδιά και τα συναισθήματα, αποτελεί επίσης και καλό γιατρικό! Σε πανεπιστημιακή έρευνα στις ΗΠΑ βρέθηκε ότι ζευγάρια που δεν αγκαλιάζονταν είχαν αυξημένο καρδιακό παλμό (ελαφριά ταχυκαρδία) σε σχέση με ζευγάρια που αγκαλιάζονταν συχνά.
  
Το αγκάλιασμα βοηθάει στην καλύτερη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος
Στο επιστημονικό περιοδικό Psychological Science δημοσιεύτηκε πρόσφατα έρευνα που δείχνει ότι το αγκάλιασμα τονώνει το ανοσοποιητικό σύστημα.
Έτσι, κάποιος που έχει συχνές αγκαλιές από αγαπημένα του πρόσωπα, έχει ζεστές σχέσεις και κοινωνική υποστήριξη, όταν αρρωστήσει έχει λιγότερα και μικρότερης έντασης συμπτώματα σε σχέση με κάποιον άλλον που δεν έχει συχνές αγκαλιές και κοντινές σχέσεις στη ζωή του.
Το αγκάλιασμα μειώνει τους φόβους
Αγκαλιάζοντας ένα αγαπημένο πρόσωπο ή και ένα αγαπητό άψυχο αντικείμενο –όπως ένα αρκουδάκι- είναι αρκετό για να καταλαγιάσει τον φόβο των συμμετεχόντων σε πολλές έρευνες. Ακόμα και ένα απλό άγγιγμα στο χέρι μεταξύ συζύγων έχει βρεθεί ότι μειώνει το φόβο των ιατρικών εξετάσεων.
Το αγκάλιασμα μειώνει το συναίσθημα της μοναξιάς
Το αγκάλιασμα και η φυσική επαφή με έναν άλλο άνθρωπο είναι σημαντικά για μικρούς και μεγάλους.
Πανεπιστημιακή έρευνα του Ohio State University έδειξε ότι όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος τόσο περισσότερο χρειάζεται αγκάλιασμα και φυσικό άγγιγμα από άλλους ανθρώπους, γιατί έτσι μειώνεται το συναίσθημα της μοναξιάς, αυξάνεται το συναίσθημα της συναισθηματικής ζεστασιάς και ‘δεσίματος’ και τα ψυχολογικά αυτά οφέλη συμβάλλουν στην ευεξία αλλά και την καλύτερη υγεία του ηλικιωμένου ατόμου.
Τα 7 είδη αγκαλιάς και η σημασία τους σε μια σχέση
Ανάλογα με το είδος του αγκαλιάσματος μεταξύ δύο ενηλίκων σε μια σχέση, μπορεί κανείς να συμπεράνει διάφορα πράγματα για το είδος της σχέσης που έχει και για το πώς ο/η σύντροφος βλέπει τη σχέση αυτή.
  
Το φιλικό αγκάλιασμα
Όταν ο φίλος ή η φίλη σας έρχεται από δίπλα σας και σας αγκαλιάζει με το ένα χέρι ενώ με το άλλο σας δίνει ένα ελαφρύ χτύπημα στην πλάτη, το νόημα είναι «είμαστε φιλαράκια». Τέτοιου είδους αγκάλιασμα δεν έχει ερωτική σημασία, αλλά δηλώνει ζεστά συναισθήματα, νοιάξιμο, και μια όμορφη σχέση, που όμως δεν πρόκειται απαραιτήτως να γίνει ερωτική.
Το νυσταγμένο αγκάλιασμα
Αυτή η μαγική στιγμή, όταν δυο άνθρωποι είναι δίπλα-δίπλα και ο ένας γέρνει και αφήνει το κεφάλι του να ξεκουραστεί στον ώμο του άλλου, ενώ τα σώματα είναι αγκαλιασμένα… Όταν συμβαίνει αυτό το αγκάλιασμα σημαίνει ότι τα άτομα νιώθουν ασφάλεια μεταξύ τους, χαλαρώνουν και αφήνονται.
Το ευγενικό αγκάλιασμα
Ή αλλιώς, το τυπικό αγκάλιασμα, όπως όταν χαιρετάμε μια ηλικιωμένη θεία και δε βλέπουμε την ώρα να αποτραβηχτούμε! Τέτοιου είδους αγκάλιασμα γίνεται όταν οι συνθήκες το επιβάλλουν και συνήθως οι συμμετέχοντες προσπαθούν να μην αγγίξουν ο ένας τον άλλον, ενώ διατηρούν ένα παγωμένο χαμόγελο στο πρόσωπό τους.
Τέτοιου είδους αγκάλιασμα μπορεί να συμβεί σε τυπικές σχέσεις ή σε πρώτο ραντεβού μεταξύ ντροπαλών ατόμων.
Το σφιχτό αγκάλιασμα της αρκούδας
Να ένα αυθεντικό, ζεστό, σφιχτό, γεμάτο νόημα αγκάλιασμα! Όταν δυο άνθρωποι που έχουν αισθήματα ο ένας για τον άλλον και έχουν καιρό να βρεθούν ή έχουν επιθυμήσει ο ένας τον άλλον και τελικά βρίσκονται, δε θέλουν να αφήσουν ο ένας τον άλλον!
Ανοίγει καθένας την αγκαλιά του και περικλείει μέσα της το άλλο άτομο, σφίγγοντας! Τα χαμόγελα και των δύο συμμετεχόντων είναι λαμπερά, ζωντανά και φωτίζουν τα πρόσωπά τους!
  
Το γρήγορο αγκάλιασμα
Ξέρετε το γρήγορο αγκάλιασμα με πεταχτά φιλιά στον αέρα, σταυρωτά στα μάγουλα, που την επόμενη στιγμή τελειώνει και καθένας στρέφεται στη μεριά του;
Αυτό το είδος αγκαλιάσματος δείχνει τη χαρά των ανθρώπων που συναντιούνται, διασταυρώνονται τα μονοπάτια τους, αλλά δείχνει επίσης και ότι καθένας είναι απασχολημένος με τα δικά του και θέλει να επιστρέψει σε αυτά.
Το παγωμένο αγκάλιασμα
Το χειρότερο είδος αγκαλιάσματος: όταν αγκαλιάζουμε κάποιον και ο άλλος παραμένει παγωμένος και σαν άγαλμα, οπότε ούτε δεν το ανταποδίδει ούτε και το ευχαριστιέται. Σε αυτή την περίπτωση αναρωτηθείτε τι πάει στραβά με το κρύο αυτό άτομο.
  
Το αγαπησιάρικο αγκάλιασμα
Αγκαλίτσα στον καναπέ, στο σινεμά, σε ένα παγκάκι, ένα ζευγάρι αγαπημένο που χάνεται ο ένας στην αγκαλιά του άλλου και νιώθει όοοομορφα… Ένα συναισθηματικό αγκάλιασμα που στέλνει το μήνυμα «σε αγαπώ, σε νοιάζομαι, νιώθω υπέροχα μαζί σου!».
Εσείς, πόσες αγκαλιές κάνατε σήμερα;
Dr. Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

"…Μια ιστορία…"

“Ετσι την αποκαλουσε. Βασιλισσα της καρδιας του.”
“Ετσι τον αποκαλουσε. Πριγκιπα των ονειρων της.”

Ας πουμε μια ιστορια. 
Και ας βαλουμε την ημερομηνια 1980.

Μια φορα και ενα καιρο ηταν μια ομορφη βασιλισσα
και ενας ευγενικος πριγκιπας.

Περασαν πολλα χρονια μεχρι να σμιξουν τα δυο ομορφα αυτα πλασματα.
Ομως ζουσαν για αυτην την στιγμη χωρις να το ξερουν.

Μεχρι που η μοιρα τους , τους φιλουσε μια ζεστη συναντηση.
Ωσπου που τα καταφεραν σωμα και ψυχη συναντηθηκαν.
Καρδια και μυαλο ,σωμα και πνευμα εγιναν ενα.
Ολοι μιλουσαν για την αγαπη τους.
Ηταν το παραδειγμα εκεινης της εποχης

Η βασιλισσα του εδινε αγαπη
και ο πριγκιπας της εφερνε καθε μερα κοκκινα τριανταφυλλα
Πιανοντουσαν απο το χερι και ταξιδευαν συνεχεια
ταξιδευαν στα αστερια, στον κηπο της αγαπης ,στο δασος του ερωτα,
στην γεφυρα των ονειρων , στο βουνο της φαντασιας.
Παντα μαζι. Καθε στιγμη. Μια ολοκληρη ζωη.

Δεν τους ενοιαζε τιποτα,
Μονο να ειναι μαζι.
Δεν μετρουσαν τιποτα αλλο
παρα μονο την αγαπη που ειχε ο ενας για τον αλλο.

Η βασιλισσα ειχε ματια μονο για τον πριγκιπα της
και ο πριγκιπας μια καρδια δεμενη στα χερια της.

Ομως η ζωη ειχε αλλα σχεδια για αυτους.
Ο πριγκιπας επρεπε να φυγει.
Επρεπε να νικησει μια μαχη.
Για να προστατεψει το παλατι του και την βασιλισσα του.
για να μην παθουν ποτε κακο και για να μην ξαναχωρισου ποτε, για μια καλυτερη ζωη.

Αβασταχτη η ωρα της φυγης.
“Θα σε περιμενω” του ειπε η βασιλισσα.
Και εκεινος με οση δυναμη του ειχε απομεινει εφευγε κλαιγοντας μεσα στην αγκαλια της.
“Θα επιστρεψω” φωναξε.
….
Ετσι επειτα απο πολλα χρονια η μαχη αυτη αρχησε να παιρνει το τελος της και να εχει προδιαγραφες θρυλικες για το παλατι μα μια ανατροπη .Ενας λοιμος τα αλλαξε ολα. Νικηθηκαν. 1989..

Ο καιρος περνουσε ,τα χρονια εφευγαν.
Και ο πριγκιπας πουθενα.
Η βασιλισσα αρρωστησε απο την στεναχωρια της.
Δεν ειχε αλλη δυναμη να τον περιμενει.
Ο χρονος της τελειωνε.
Τα λουλουδια γυρω της αρχισαν να μαραινονται.
Το παλατι σκοτεινιασε.
Ριζωσε ο λοιμος.
Αρχισαν να γκρεμιζονται ολα.
Φωτιες υπηρχαν παντου απο τους κατακτητες.
Και ετσι ενα πρωινο της ανοιξης.
Απεβιωσε μονη της στον κηπο των ονειρων τους.
Κρατωντας ενα γραμμα στα χερια της..οπου ελεγε :
“Εισαι η βασιλισσα της καρδιας μου, Στο ειπα οτι θα ερθω” 1990..

**Το γραμμα εφτασε στα χερια της βασιλισσας ,μετα απο ενα χρονο.**

Η πραγματικοτητα μπορει να σκοτωσει ολα τα ονειρα μιας ολοκληρης ζωης.
Αν την αφησεις θα το κανει.Αν δεν την αφησεις τοτε συνεχιζε να ονειρευεσαι.



“…Υπάρχουν άνθρωποι που αγαπήθηκαν και άνθρωποι που δεν αγαπήθηκαν…”

Υπαρχουν ανθρωποι που μπορουσαν να αγαπηθουν μα δεν το επελεξαν
και αλλοι ανθρωποι που μπορουσαν να αγαπησουν μα δεν το προσπαθησαν.

Συνεπως εχει να κανει με τον δρομο που αποφασιζεις εσυ να διαλεξεις.
Το αν θα αγαπηθεις η οχι η Το αν θα αγαπησεις η οχι.

Μονο φροντισε ο δρομος που θα διαλεξεις να μην σου στερησει τα αληθινα συναισθηματα, τους ομορφους ανθρωπους, την αγαπη και τον εαυτο σου.

Και να θυμασαι πως δεν θα μπορεσουν να σε αγαπησουν ολοι οι ανθρωποι που θα συναντησεις στην ζωη σου
και φυσικα ουτε εσυ θα μπορεσεις να τους αγαπησεις ολους.

Για αυτο αν σου δωθει ποτε η ευκαιρια να αγαπηθεις
μην την πεταξεις.
Θυμησου ποσοι ανθρωποι την χρειαζονται
και ποσοι ακομα ζουν για αυτη την στιγμη,
η οποια μπορει να ερθει αλλα μπορει και να μην ερθει.

Και αν παλι σου δωθει η ευκαιρια να αγαπησεις
κανε το δεν μπορεις να δωσεις τιποτα ποιο ομορφο απο αυτο.
κανε το με ολη σου την δυναμη, κανε το με ολη σου την ψυχη!

Ζησε το μην το σκευτεσαι.
Πες το μην το κουραζεις.
Τραγουδα το μην το γραφεις.
Νιωσε το μην το καταλαβεις.
Αγαπα το μην το παιδευεις.
Για να σε αγαπησει και αυτο.

**Το να μην αγαπηθεις ειναι το ποιο ασχημο συναισθημα που μπορεις να κουβαλας σε ολη σου την ζωη.
Ομως το να αγαπηθεις μπορει να το γιατρεψει.

Αλλα…. το αβασταχτο ειναι να σου σκοτωσουν την αγαπη που εχεις μεσα σου, αυτο δεν μπορει να γιατρευτει, δεν μπορει να συγχωρεθει και μενει για παντα ρημαγμενο στα στηθια σου μεσα ,ξεψυχωντας στο χρονο..μαραμενο απο την αληθεια του «Γιατι?».

Για αυτο προσεξε τι θα διαλεξεις ,θελεις να εισαι θυμα/ηττημενος, κυνηγος ή φονιας? ΕΣΥ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ.**

«Κανεις δεν εχασε απο την αγαπη» και πως να χασεις? Οταν τα παιζεις ολα για ολα για αυτην.!»


"…Αν καμιά φορά βρεθούμε…"

Αν καμια φορα βρεθουμε..
μετα απο χρονια ξαφνικα,
ξερω οτι θα κοιταχτουμε
νοσταλγωντας τα παλια.

Θα μιλαμε με τα ματια..
θα κοιτιομαστε καλα,
θα γινομαστε κομματια
χωρις να βγαζουμε μιλια.

Και αν συνεχισω να κοιταω..
ελα παρε με απο δω
μα στο λεω το φοβαμαι,
οτι ποια δεν θα θυμαμαι.

Μα μια χαρη σου ζηταω,
αν και τοτε Μ’αγαπας,
θυμισε μου τις στιγμες μας
και τα λογια της καρδιας.

Αν δεις ουτε αυτο να πιανει
τοτε θυμισε μου απλα,
πως πολυ σε αγαπουσα,
με ενα δακρυ στην ματια.

Και αν και παλι δεν θυμαμαι..
μην ρωτησεις μην ρωτας
απλα δωσε μου το χερι
και φυγε σαν φυγας.

Μα πριν φυγεις κοιταξε με..
να σου πω ενα μυστικο
και ψιθυρισε μου λιγο,
“Αντιο ερωτα μου, Σ’αγαπω”



“…Aα ρε άνθρωπε…όλα σου τα έμαθαν λάθος τελικά…”


Αα ρε ανθρωπε εσυ που νομιζεις οτι για να εισαι ευτυχισμενος πρεπει να απαλλαγεις απο τον εαυτο σου.

Να σου ξεκαθαρισω λιγο το τοπιο σου?

Το να αποφασισεις να εισαι ευτυχισμενος χωρις να εισαι ταυτοχρονα ο εαυτος σου ειναι το μεγαλυτερο λαθος που μπορεις να κανεις στην ζωη σου. Γιατι?

Γιατι ας πουμε οτι …καταφερνεις να πετυχεις στην ζωη σου και γινεσαι ενας φιλοδοξος ανθρωπος με ολα τα ονειρα και τους στοχους του πραγματοποιημενους , φτανεις ψηλα σε μορφωτικα και κοινωνικα επιπεδα.
Χωρις να εισαι ο εαυτος σου ,γιατι θελεις να εισαι ευτυχισμενος πρωτα απο ολα. Σωστα? Σωστα.

Συνεπως δεν θεωρησε ευτυχισμενος! Πετυχημενος θεωρησε.

Διοτι αφιερωσες τοσα χρονια προσπαθειας σε κατι «εικονικο» και «επιφανειακο» που ναι μεν σου εδωσε τα αποτελεσματα που ηθελες ,αλλα δεν σου εδωσε την πραγματικη αξια τους, το βαθος τους , δεν σου εδωσε την “αληθεια” τους. Ο κοπος σου, σου εδωσε απλα αλλο ενα αποτελεσμα!
Οχι την ευτυχια του αποτελεσματος. Οχι την χαρα του, την υπερηφάνεια του, την νοσταλγια του.

Για αυτο μην μπερδευεις την ευτυχια με την επιτυχια!
Ας πουμε ενα παραδειγμα.

Εισαι ενα μηλο. Ενα μηλο πανεμορφο απ’εξω ,κατακκονικο που ολοι θελουν να το αποκτησουν.
Εισαι το ποιο ομορφο απο ολα! Το ποιο νοστιμο απο ολα!
Ομως αν σε ανοιξω θα δω οτι εισαι… Σαπιο!

Αυτη ειναι η διαφορα της ευτυχιας με την επιτυχια οταν δεν εισαι ο εαυτος σου.

Τι εννοω?
Εννοω οτι αν δεν εισαι ο εαυτος σου ,δεν μπορεις να απολαυσεις την “αληθεια” της ζωης.
Εννοω οτι αν δεν εισαι ο εαυτος σου, ο συναισθηματικος σου χωρος ειναι κενος.
Εννοω οτι αν δεν εισαι ο εαυτος σου, ζεις συνεχως σε μια “εικονικη” πραγματικοτητα η οποια δεν ειναι πραγματικη.
Εννοω οτι αν δεν εισαι ο εαυτος σου δεν μπορεις να αντλησεις χαρα απο τα απλα καθημερινα πραγματα.
Εννοω οτι αν δεν εισαι ο εαυτος σου, δεν εισαι σε θεση να παρεις αποφασεις, διοτι θα ειναι της στιγμης.
Εννοω οτι αν δεν εισαι ο εαυτος σου ,δεν μπορεις να εισαι ευτυχισμενος.

Αντιθετος εισαι δεν εισαι ο εαυτος σου μπορεις να επιτυχεις, μα δεν μπορεις να νιωσεις την αξια της επιτυχιας σου.
Αρα η επιτυχια εχει να κανει με της δεξιοτητες σου, και
η ευτυχια με της ικανοτητες σου.

**Σου ειπαν οτι για να φτασεις ψηλα ,πρεπει να σπρωξεις ολους οσους σε αγαπανε και τους πιστεψες.
Αα ρε ανθρωπε δεν ξερω αν πρεπει να σε λυπηθω η να μπω στον ψευτικο κοσμο που ζεις!
Και αν μου ζητουσαν να σε περιγραψω με δυο λεξεις, τοτε θα ελεγα….Ψευτια και Ξεπουλημα.
Ειτε υλικων ειτε αυλων πραγματων.
..
Η ευτυχια δεν ειναι μονιμη, ειναι απλα λιγες η πολλες στιγμες μαζι! **

Κατι ηξεραν οι εξυπνοι αυτοι ανθρωποι που συνεχως μας ελεγαν » Αλλαξε πρωτα τον εαυτο σου και μετα τον κοσμο γυρω σου.
Αγαπησε πρωτα εσενα για να μπορεις να αγαπησεις και τους υπολοιπους.»



"…Αλήθειες…"

Χτες το βραδυ με ρωτησε ενας κοντινος μου ανθρωπος πως ειμαι.
Ενω χιλιαδες κουβεντες και συναισθηματα μου περασαν απο το μυαλο
του απαντησα “….

Αγαπησα πολυ.
μα και πολλοι με εγκατελειψαν.

Ηταν τοσα που εκρυψα πισω απο την φωνη μου.
Και αλλα τοσα που ηθελα να τους πω.
Ηταν τοσα που εγραψα στο χαρτι μου.
Λυπαμαι που φτασαμε εδω..μα το εσκισα και αυτο.

“Σαγαπαω, μην φυγεις…” εγραψα.

Δεν θυμαμαι ποια ηταν η τελευταια φορα που σηκωθηκα χωρις να κλαιω.
Δεν θυμαμαι ποια ηταν η τελευταια φορα που γελασα.
Δεν θυμαμαι ποια ηταν η τελευταια φορα που πηρα μια αγκαλια.
Δεν θυμαμαι ποια ηταν η τελευταια φορα που ενιωσα καλα.
Δεν θυμαμαι ποια ηταν η τελευταια φορα που “ενιωσα”.
Δεν θυμαμαι ποια ηταν η τελευταια φορα που ειπα “την αληθεια”.

Μα θα σου πω κατι αποψε, ομορφε φιλε μου.
Κατι που ισως δεν στο ειπα ποτε.

Μετα απο τοσες νυχτες σιωπης.
Μετα απο τοσες μερες θλιψης.
Μετα απο τοσα παγωμενα δακρυα. 
Μετα απο τοση πικρη απογοιτευση.
Μετα απο τοσες πληγες και σκεψεις ανεπουλωτες.
Μετα απο τοση αντοχη και προσπαθεια.
Μετα απο τοσο καιρο..

“Δεν νιωθω ποια.
Ραγισα, εσπασα, εγινα χιλια κομματια και μετα αποτομα Σκληρινα.”

Και η αγαπη? Την αγαπη την επνιξα μεσα μου..τοσο πολυ που αρχισε να με δηλητηριαζει.
Τοσο πολυ που μπορω να νιωσω ολο το δηλητηριο της στο σωμα μου.
Και το δηλητηριο οπως και να το κανεις σε σκοτωνει..ειτε αργα και επωδυνα ειτε απλα και γρηγορα.

Δεν περναει ποια ο ερωτας απο εδω, ουτε την αγαπη θελω. Το φανταζεσαι οτι το ειπα αυτο?
Δεν πυστευω ποια. Δεν μπορω να πυστεψω. Δεν θελω. Δεν μ’αρεσει.

Μπορω να τα συνοψισω ολα μεσα σε δυο λεξεις “ Τα σιχαθηκα.” 

… “Καλα εσυ;” και αυτος σκεπτικος αποκριθηκε ..”Καλα”.

Οι «αληθειες» του ανθρωπου αλλαζουν και αυτη ειναι η δικια μου αληθεια «σημερα».!


‘Αν… Randyard Kipling" (Μετάφραση Κ.Βάρναλης)


Αν να κρατάς καλά μπορείς
το λογικό σου, όταν τριγύρω σου όλοι
τα έχουν χαμένα και σ΄εσέ
της ταραχής τους ρίχνουν την αιτία,

Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς
τον ίδιο τον εαυτό σου, όταν ο κόσμος
δεν σε πιστεύει κι΄αν μπορείς
δίχως να χάνεις την υπομονή σου κι΄

Αν οι άλλοι σε συκοφαντούν,
να μην καταδεχτείς ποτέ το ψέμα, κι΄

Αν σε μισούν εσύ ποτέ
σε μίσος ταπεινό να μην ξεπέσεις,
μα να μην κάνεις τον καλό ή τον πολύ
σοφό στα λόγια,

Αν να ονειρεύεσαι μπορείς
και να μην είσαι δούλος των ονείρων,

Αν να στοχάζεσαι μπορείς
δίχως να γίνει ο στοχασμός σκοπός σου,

Αν ν΄αντικρύζεις σου βαστά
το θρίαμβο και τη συμφορά παρόμοια,
κι όμοια να φέρεσαι σ΄αυτούς
τους δυό τυραννικούς απατεώνες,

Αν σου βαστά η ψυχή ν΄ακούς
όποιαν αλήθεια εσύ είχες ειπωμένη
παραλλαγμένη απ΄τους κακούς
για να ναι για τους άμυαλους παγίδα,
ή συντριμμένα να θωρείς
όσα σού΄χουν ρουφήξει τη ζωή σου
και πάλι να ξαναρχινάς
να χτίζεις μ΄εργαλεία πού΄ναι φθαρμένα

Αν όσα απόχτησες μπορείς
σ΄ένα σωρό μαζί να τα μαζέψεις
και δίχως φόβο μονομιάς
κορώνα ή γράμματα όλα να τα παίξεις,
και να τα χάσεις κι΄απ΄αρχής
ατράνταχτος να ξεκινήσεις πάλι
και να μη βγάλεις και μιλιά,
ποτέ γι΄αυτόν τον ξαφνικό χαμό σου,

Αν νεύρα και καρδιά μπορείς
και σπλάχνα και μυαλό όλα να τα σφίξεις
να σε δουλέψουν ξαναρχής
κι ας είναι από πολύν καιρό σωσμένα,
και να κρατιέσαι πάντα ορθός
όταν δεν σού΄χει τίποτα απομείνει,
παρά μονάχα η θέληση
κράζοντας σ΄όλα αυτά βαστάτε,

Αν με τα πλήθη να μιλάς
μπορείς και να κρατάς την αρετή σου,
με βασιλιάδες να γυρνάς ,
δίχως απ΄τους μικρούς να ξεμακραίνεις,

Αν μήτε φίλοι μήτε εχθροί ,
μπορούνε πια ποτέ να σε πειράξουν,
όλον τον κόσμο αν αγαπάς
μα και ποτέ πάρα πολύ κανένα,

Αν του θυμού σου τις στιγμές
που φαίνεται αδυσώπητη η ψυχή σου
μπορείς ν΄αφήσεις να διαβούν
την πρώτη ξαναβρίσκοντας γαλήνη,
δική σου θ΄άναι τότε ή γη
μ΄όσα και μ΄ότι απάνω της κι αν έχει
και κάτι ακόμα πιο πολύ,

Άντρας αληθινός θα΄σαι
παιδί μου.



Kάποτε θα φύγω…

Τι είναι αυτό που σε καθηλώνει σε ένα τόπο, σε μια σχέση, σε μια κατάσταση; Είναι φόβος για το άγνωστο; Για το μετά ; είναι η καρδιά σου που είναι κολλημένη σε αυτά που ξέρεις, εκτιμάς και τιμάς; Είναι που δε σου αρέσουν οι αλλαγές; Μήπως είναι ότι ακόμα δεν έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για κάτι τέτοιο; Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να φύγουν , να απαλλαχτούν, να πάνε μακριά από όλα και όλους και όμως μένουν πάλι πίσω , μένουν πάντα εδώ.
Κάποτε άφησαν τους δούλους ελεύθερους και εκείνοι ξαναγύρισαν. Είναι η σιγουριά που θέλουμε να έχουμε ζώντας σε γνωστά πλαίσια; Ή ακολουθούμε πιστά εκείνο που λέμε μοίρα. Κάποτε έλεγες θα φύγω μα έγινες δέντρο έβγαλες ρίζες που σε κρατούν γερά δεμένο εδώ, τα δε κλαδιά σου θέριεψαν, ξεπέρασαν τις στέγες των σπιτιών και είναι τα μόνα που βλέπουν μακριά. Ατενίζουν το απέραντο γαλάζιο του ουρανού και το μπλε βαθύ της θάλασσας. Όλοι οι άνθρωποι θέλουν κάποια στιγμή να φύγουν από κάπου, να αλλάξουν τοπία, παραστάσεις, να αλλάξουν επάγγελμα, σπίτι, συνήθειες, ακόμα και τους ανθρώπους που έχουν δίπλα τους. Κάποιοι όμως σε όλη τη διάρκεια της ζωή τους θέλουν να φύγουν και λένε συνέχεια: κάποτε θα φύγω.. και ονειρεύονται τη φυγή … ποτέ όμως δεν το κάνουν, απλά το λένε ίσως για να το πιστέψουν και οι ίδιοι, ίσως για να νιώσουν καλύτερα.
Βαρέθηκαν να ζουν νεκροί, στης απονιάς τον τόπο
Θέλουν να ανοίξουν τα φτερά, να βρουν καινούριο στόχο
Η μιζέρια τους κυριεύει, κάθε μέρα πιο πολύ
Και η θλίψη τους ποτίζει δηλητήριο την ψυχή
Η ζωή τους περιμένει κάπου αλλού σε άλλο τόπο
Και χαρά θα βρουν εκεί σίγουρα με κάποιο τρόπο.
Και όμως πάλι εδώ, για πάντα εδώ.. Κάποτε θα φύγω λένε..και φωτίζει το πρόσωπό τους. Κάποτε θα φύγω λένε… για να πάρουν δύναμη για να βγάλουν πέρα με τις δύσκολες καταστάσεις που περνάνε..Ναι έτσι είναι … κάποτε θα φύγουν… τότε όμως θα είναι η μοναδική φορά που θα θέλουν να μείνουν…
Πέρα από αυτό που νομίζουμε, από αυτό που ζητάμε απελπισμένα, πέρα από αυτό που λέμε ότι θέλουμε υπάρχει και μια άλλη αλήθεια ότι τις περισσότερες φορές ζούμε ακριβώς αυτό που θέλουμε να ζήσουμε. Η μεμψιμοιρία, χαρακτηριστικό γνώρισμα της ανθρώπινης φύσης, μας διακατέχει ! Μοιρολογούμε λοιπόν για τη ζωή μας, θέλουμε να ξεφύγουμε από καταστάσεις και όμως πώς να ξεφύγουμε από τα θέλω μας, από τον ίδιο τον εαυτό μας; Γιατί πραγματικά δεν υπάρχει δε μπορώ αλλά δε θέλω. Αναβάλουμε κάτι για το οποίο δεν είμαστε σίγουροι. Έτσι και εδώ, γιατί όποιος θέλει δε λέει κάποτε αλλά τώρα! Και δεν το λέει απλά και μόνο αλλά το πράττει κιόλας.
Αν θέλεις πραγματικά να φύγεις, μη λες κάποτε θα φύγω, άνοιξε τα φτερά και πέτα εκεί που θες. Τώρα δεν είσαι δέντρο πια, τώρα δε βλέπουν μόνο τα κλαδιά σου τη θάλασσα και τον ουρανό αλλά ΕΣΥ! τώρα δεν έχεις ρίζες παρά μόνο φτερά, τώρα πετάς ελεύθερα και μακριά από όλα και όλους. Επιθύμησε το αυτό που λες ανύπαρχτο. Η χειρότερη μορφή δουλείας είναι εκείνη στον ίδιο μας τον εαυτό. Στα πραγματικά μας θέλω που εμείς οι ίδιοι δεν τα πραγματοποιούμε και τα καταπιέζουμε στα βάθη της ψυχής μας. Είμαστε αλυσοδεμένοι σε αυτό που λέμε ότι λέμε ότι δε μπορούμε να ξεφύγουμε, σε αυτό που λέμε ανύπαρχτο.
Μη λες λοιπόν κάποτε θα φύγω… και πας να το ονειρευτείς… μόνο φύγε! Φύγε τώρα! Δώσε στο όνειρο σου σάρκα και οστά. Ζήσε το όνειρο.
Χαρμπέα Ιωάννα, κοινωνιολόγος/εγκληματολόγος
Πηγή http://www.anapnoes.gr/kapote-tha-figo/